Bloggfrslur mnaarins, desember 2007

Ht

g tla a ska llum gleilegrar htar og vona a menn komi vel undan jlamatnum.Tounge

Rjpan (svona tilefni jlanna)

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1976

RJPAN

eir flagar, Gunnlaugur og Beinteinn voru snemma ftum ennan morgun. Gunnlaugur hafi frtt a hj ngranna snum, Birni Gili, a a vri miki af rjpum um essar mundir upp Herjlfsdal, svo miki a anna eins hefi ekki sst manna minnum.

eir ru v rum snum, kvldi ur og kvu a leggja af sta snemma um morguninn og veia miki.

eir hmuust vi a kfsveittir, fram ntt a fgja fram hlaningana sna, sem eir hfu ekki snert mrg r. Sma nja hlastokka, fylla purhornin og ba til hgl sem ngu til a stoppa upp heila herdeild.

Ekki mtti skotfrin vanta egar hlminn kmi og allt var a vera stakasta lagi, a var ekki vst a eir hefu mikinn tma til snninga v eftir tlitinu a dma mundu eir ra mest sama blettinum og gera ekki anna en a skjta og skjta allan daginn fram myrkur.

Ef nokku vri a reia sig a sem Bjrn hafi sagt, yri veiin alveg gfurleg, svo mikil a eir gtu aldrei bori hana heim, ess vegna kvu eir a taka me sr slea a fri vri slmt, v tveir menn gtu dregi tluvert miki einum slea.

Bjrn hafi sagt Gunnlaugi a a hann hefi rlt arna upp eftir fyrir forvitnis sakir, seinni partinn daginn ur og haft aeins tu skot me sr. essi tu skot hafi hann fengi fimmtu og tta rjpur og rota svo tvr me hlastokknum, v r hefu veri svo gfar a nrri hefi legi vi a vri hgt a taka r me berum hndunum. Ef myrkri hefi ekki skolli svona skyndilega hefi hann haldi fram og rota fleiri.

etta var n reyndar dlti trlegt en veiihugurinn og gramguleikarnir ttu undir Gunnlaug og gfu honum trna. a vri ekki aldeilis amalegt, svona rtt fyrir jlin, a skjta nokkur hundru rjpur og f kannski allt upp tta aura fyrir stykki Bjrn hafi lka lti a fylgja sgunni, a danskurinn vri grugur rjpu og gfi vel fyrir hana jlasteikina.

egar eir voru bnir a f sr matarbita, stakk Gunnlaugur upp v a eir skyldu hlaa byssurnar ur en eir hldu af sta. a fannst Beinteini heillar. a gat svo sem vel veri, svona langri lei eins og upp Herjlfsdal, a eir hittu eitthvert slangur leiinni og vri betra a geta hleypt af fyrirvaralaust.

eir hldu af sta me hlanar byssurnar og uppspenntar, Gunnlaugur gekk undan me sna reidda um xl og snri hlaupinu aftur, svo a stemmdi beint hausinn Beinteini, sem gekk ltur eftir og dr sleann. Hann hafi sna byssu einnig reidda um xl, en nokku annan veg, v hj honum sneri hlaupi fram og stemmdi beint mijan bakhluta Gunnlaugs.

"Skyldum vi f margar rjpur dag Gunnlaugur" sagi Beinteinn, egar eir voru komnir skammt upp fyrir binn.

" g veit ekki lagsmaur" sagi Gunnlaugur "a er ekki gott a segja svona ur en maur sr nokkra rjpu. En g held a vi ttum a geta fengi einar hundra og sextu til tv hundru hver, eftir v sem Bjrn fkk gr, hann hefur aldrei fari til rjpna fyrr, frekar en vi og g held fyrir mna parta a hann s alls ekki betri skytta". "ar er g n sama mli" sagi Beinteinn. "Ekki virtist hann a minnsta kosti rista djpt skotfiminni, egar hann tlai a skjta hundinn fyrir prestinn fyrra, v eftir v sem g hef heyrt metk sull maddmunnar innihaldi r byssunni og var vst ekki srlega gott af, v maddaman hefur ekki sst hestbaki san, a minnsta kosti. En nokku er a a hundurinn lifir enn, vi bestu heilsu, a s verur, gamall s".

Ert viss um Gunnlaugur a rjpurnar hafi veri sextu, en ekki sex?

Hann sagi sextu, hvort sem hann hefur logi v ea ekki, annars sagist hann geta svari a a etta vri alveg satt.

a vildi g a hefir stt Bibluna og lti helv.... sverja "sagi Beinteinn" a vri ekki okkalegt ea hitt heldur, ef hann vri a ljga a okkur og narra okkur alla essa lei ekki til nokkurs hlutar.

"Hva tti honum a koma til a vera a ljga a okkur" sagi Gunnlaugur.

"" sagi Beinteinn "a gat n svo sem veri a hann hefi asnast arna upp eftir og komi svo gott sem me hglin rassinum til baka aftur. Honum mundi kannski ykja nokkur srabt a v a geta gabba okkur lka.

g tri llu upp hann san hann hengdi fyrir mr kttinn um ri, mr finnst a svo lalegt ekki sst af v hann vissi a g tti engan annan ktt og engan annan ktt a f um r mundir og msnar u uppi einmitt ennan vetur eins og engilsprettufaraldur, lgust sauf auk heldur anna. Nei honum tti betra a lta mig berjast vi r einan, heldur en a una mr ess a eiga kttinn, svona geta n sumir menn veri einkennilega innrttir".

j "sagi Gunnlaugur" en g er n hlf hrddur um a Birni hafi fundist hann eiga eitthva inni hj r, ja svona eins og fyrir kettinum a minnsta kosti. "Hj mr" skrai Beinteinn. "Nei hann ekkert hj mr og hefur aldrei tt, a mr heilum og lifandi". "Ert n alveg viss um a" "ha" sagi Gunnlaugur og glotti t anna munnviki "g er n samt hrddur um a honum finnist anna". "J a er g alveg viss um" sagi Beinteinn fast mltur "hva tti a svo sem a vera".

Gunnlaugur k sr lti eitt til herunum, leit aftur fyrir sig Beintein sem var farinn a hallast arflega miki fram vi og sagi, "ja hrna hem. Nefnilega sko, hann ltur a hafir veri eitthva a kvendera til kerlinguna fyrir sr".

"Kvendera - g -kerlinguna" Beinteinn tkst loft af vonsku. "v lk andsk..... lygi. Hver sagi etta? g heimta sgumann: g kri".

"a hefur enginn haldi essu fram nema Bjrn, Beinteinn minn, vi sem ekkjum ig vitum a etta er lygi. En Birni dettur n margt vitlaust hug sem engin leggur trna ". "J hann m vara sig s rjtur" sagi Beinteinn" ef hann tlar a leggja a vana sinn a ljga upp mig allslags hroasgum, skal g einhvern tmann jafna svo um glan honum a hann opni hann ekki nokkra daga, a minnsta kosti ekki til ess a bera t hroasgur um mig.

eir gengu egjandi a sem eftir var upp dalsminni, n ess a vera varir vi eina einustu rjpu. ar tylltu eir sr niur og ru rum snum, hvernig haga skildi veiiferinni. Gunnlaugur lagi a til mlanna a eir skildi sleann arna eftir og skiptu sr. Hann fri a austan en Beinteinn a vestan og svo mttust eir fyrir mijum botni, ef anna bor eir kmust svo langt fyrir rjpum. En ef a yri n ekki, skildu eir reyna a rogast me sem mest af herfanginu til sleans aftur. Hitt yru eir svo a grafa fnn og merkja vel stainn, skja a svo daginn eftir og hafa hest meferis.

eir voru bir prilega ngir me essa skipulagningu, hldu af sta glair og reifir me yggjandi sigurvissu kollinum.

Fri var erfitt og ferin gekk seint. eir skimuu allar ttir og hlustuu, renndu haukfrnum augunum yfir endalausa fannbreiuna og uru einskis varir. Laust fyrir myrkur mttust eir botni dalsins, bi slptir og reiir.

"arna sr maur hva miki er a marka hann Bjrn" sagi Beinteinn og skimai allar ttir. "g hef ekki svo miki sem heyrt einni einustu rjpu auk heldur s, g er hrddur um a r hefi veri nr Gunnlaugur karlinn a taka ekki allt tranlegt sem hann laug ig gr".

a var fari a ykkna Gunnlaugi, honum fannst satt a segja a hann vri binn a f ng ennan daginn Beinteinn fri ekki a brxla honum einum um a sem var eim bum a kenna. "Hvers vegna varst a fara etta feralag fyrst vissir a etta var allt saman lygi". "Af v a " Beinteinn htti skyndilega vi setninguna, hann heyri greinilega vngja yt. "Heyriru" sagi hann me ndina hlsinum af spenningi og greip handlegginn Gunnlaugi. Tvr rjpur komu fljgandi og tylltu sr framan hlbari, skammt fyrir framan .

"Ja svei mr " hvslai Gunnlaugur. eir kstuu sr bir fltum og miuu byssunum.

" sktur essa en g hina" hvslai Beinteinn. "J " Sagi Gunnlaugur "ertu til". "J, einn tveir og rr. eir hleyptu bir af einu, nnur rjpan flaug en hin l eftir ll sundur ttt.

"Mikill blvaur klaufi ertu a hitta ekki maur" sagi Gunnlaugur.

"g" sagi Beinteinn "etta er rjpa sem g skaut, a ert sem ert blvaur klaufi og hittir ekki". "g held n ekki" sagi Gunnlaugur " sagir mr a skjta essa rjpu".

"Nei g sagi r a skjta hina" sagi Beinteinn.

" nei" sagi Gunnlaugur " sagir skjttu essa g skal skjta hina, a voru n breyttu or, n og svo veit g nttrlega sjlfur best hva g skt". "J g sagi a" sagi Beinteinn "en essi var hin og g skaut hana.

"Hvernig helduru a essi geti veri hin, egar hin er flogin" sagi Gunnlaugur. "Nei gi maur, arft ekki a mynda r a fir mig til ess a tra svona blvari vitleysu, v auvita er essi, essi og hin, hin".

"Heldur kannski a vitir betur en g hva g meina" Hvsti Beinteinn t r sr. "g meinti a essi vri hin og hin vri essi, ess vegna skaut g essa en ekki hina. r hefi veri nr a reyna a skilja a betur sem g sagi, hefum vi haft bar rjpurnar".

a var fari a sga Gunnlaug, hann langai mest af llu til ess a hella yfir Beintein bta skmmum, en hann reyndi a stilla sig eftir megni og sagi:"g held a r hefi veri nr a tala skrar, ef hefir sagt mr a skjta efri hefi g gert a, en ekki essa".

"a var g sem skaut essa" sagi Beinteinn og gekk a rjpunni og tk hana upp. A v bnu hl hann byssuna aftur, lagi af sta niur dalinn og gekk rsklega. Hann hlt rjpunni annarri hendinni, hafi byssuna reidda um xl og snri hlaupinu aftur.

Gunnlaugur hl lka sna byssu og gekk stutt eftir honum, egar eir komu niur mijan dalinn var teki a brega birtu, en skotljs. Beinteinn hlt enn sama hraa og ddi fram n ess a lta til hgri ea vinstri.

Allt einu flugu nokkrar rjpur upp rtt framan vi trnar honum. Honum var svo miki um etta, a hann hrkk aftur bak og datt rassinn, en um lei hljp skot r byssunni rtt framhj hausnum Gunnlaugi. Streflis rjpu hpur flaug upp stutt fyrir framan og lei burtu eins og strt sk fram dalinn. Gunnlaugur st ringlaur og utan vi sig og horfi lngunar augum eftir rjpunum, hann hafi ekki einu sinni haft sinnu v a reyna a skjta, egar r flugu framhj. Svo ttai hann sig allt einu, hann s a hendi sinni a ef hann hefi skoti hpinn hefi hann hft a minnsta kosti fjrar ea fimm, kannski fleiri.

etta var allt saman Beinteini a kenna ef hann hefi ekki hleypt skotinu r byssunni svo gott sem hausinn honum, hefi hann aldrei komist r jafnvgi. Hann hafi aldrei vita ara eins framkomu hj nokkrum manni fyrr, fyrst a rfa af sr rjpuna, sem hann skaut svo a sna sr mortilri og svipta sig um lei v eina tkifri sem hann hafi, til ess a n sr fleiri rjpur.

Gunnlaugi fannst sannleika sagt varla vera hgt a ganga lengra mannlegri dygg, hann ddi til Beinteins sem var a klngrast ftur.

dettur sjlfsagt ekki ennan veginn egar hittir kerlinguna hans Bjrns nst, skyldi maur tla, tlar nttrlega a gefa henni rjpuna arna makslaun, ess vegna hefur r veri svona miki kappsml a n henni a ttir hana ekki, v a skaltu vita karlinn minn a a var g sem skaut hana en ekki , og etta er mn rjpa en ekki n. Annars fyndist mr a elilegra a ltir Bjrn hafa annan ktt til a hengja, en vrir ekki a stela rjpum fr mr, v n tt ng af kttunum.

Beinteinn var svartur framan af reii, hann ddi a Gunnlaugi og reiddi upp rjpuna.

"g kri ig fyrir meiyri og tilraun til a stela fr mr rjpunni, v a var g sem skaut hana".

"Nei v lgur eins og ert langur til" skrai Gunnlaugur " hefur aldrei skoti neitt nema essa einu kerlingu, eins og hn er lka gesleg ea hitt heldur. A minnsta kosti hefur aldrei skoti neitt sem hefur legi nema hana, a er eitt sem er byggilegt".

" skalt vera a standa vi etta fyrir sslumanni" hvsti Beinteinn t r sr "og tukthslimur skaltu vera ur en vori gengur gar v skal g lofa r. Saman vi essa kerlingu, hef g aldrei haft neitt a slda, slkt er bara lygi og uppspuni r r og num lkum, sem eru svo rvandir a reyna a spilla mannori annarra og gera a eins svart eins og ykkar eigi". Beinteinn snri sr vi og bjst til a halda heimleiis.

Gunnlaugur leit glottandi hann og sagi. "Hva voru i a gera hlunni Gili fyrsta daginn jlafstu, egar Bjrn var kaupstanum? segu mr a".

"g var alls ekki neinni hlu fyrsta daginn jlafstu lygalaupurinn inn" svarai Beinteinn. "g var heima og alla daga um a leiti". "Jja einmitt a" sagi Gunnlaugur "g er n hrddur um a Grmsi Geri s ekki alveg sama mli, eftir v sem hann sagi mr a minnsta kosti".

"N hva sagi hann r svo sem" hreytti Beinteinn t r sr. "O-o" sagi Gunnlaugur "a var n lti meira en g vissi fyrr, ja- hann sagi a Siggi og hann hefu lst inn hsi og skrii inn tttardyrnar, v ar hefu eir bi geta s og heyrt a sem fram fr, en svo hefi Sigga ori a reka annan ftinn garstokkinn, svo hefi hvini all htt, fr s gamla a kyrrast, v a eir heyru a sagir, Beinteinn karlinn. "Vertu rleg Jhanna, a er bara ktturinn a klra". Beinteinn hf upp rjpuna og henti henni beint framan andliti Gunnlaugi, svo tk hann rs leiis til bygga.


Tndur hva?

Ni hann sr ekki bara ara kellingu?Devil


mbl.is Tndur fimm r
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

Rsnesk

kosning er ekki svo Rssnesk lengur ea bara 62,8 %.Cool

g man ekki betur en Dav hefi veri a f yfir 90% sjlfstisflokknum hr um ri ea lok sustu aldar.Devil


mbl.is Flokkur Ptns fkk 62,8%
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

Dagrenning draumalandsins

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1976

Dagrenning draumalandsins

a er leiinlegt a leggja samann tvo og tvo og f alltaf t fimm, egar allir vita a tkoman a vera fjrir, en svona reiknum vi oftast t flest dmi lfsins.

g var staddur kvennaskla langt upp Borgarfiri, mr til heilsubtar, jafnframt tlai g a gerast rithfundur og skrifa fallegar sgur. Sgur sem eitthva vri vari , en ekki andlaust rugl me reytandi persnum og misheppnuu oravali, eins og oft vill vera hj ungum og upprenndi rithfundum og jafnframt hj eim gmlu lka.

g tk skrifblokkina mna t r pltinu og blantinn, fkk mr vatn glas og setti bori, g var kveinn v a skrifa rminu eftir a g vri httaur. Mr fannst endilega a andinn hlyti a koma yfir mig egar g vri kominn upp rmi. Ekki sst vegna ess a undan mr hfu essu sama rmi sofi ungar og myndalegar stlkur, vetur eftir vetur. a hefi veri gaman a vita hvernig essar stlkur litu t, hvort r hefu veri mjg fallegar er bara kannski lti fallegar, um a er ekki gott a segja fyrir mann sem aeins hefur sofi sama rmi, en aldrei augum liti.

A hafa sofi sama rmi og stlka sem maur hefur aldrei s, hljmar dlti aftur bak undir flestum elilegum kringumstum, a yri gaman a sj framan stlku sem yri fyrir v a kunnur maur kmi til hennar og segi, hvernig hefur a ga mn, a er ekki langt san g svaf sama rmi og , en vri enn meira gaman a hafa einhverja af essum yndislegu stlkum nna uppi rminu hj sr, sj essi fagur skpuu brjst lyftast og falla eins og ldur hafsins me tfrandi yndisleika, hvlkur unaur hlyti a a vera.

J, jja um a ir ekki a vera a brjta heilan um a sem aldrei skeur, best a sna sr a efninu og fara a skrifa, g settist upp rmi tk blokkina mna og blantinn og byrjai a hugsa,um hva tti g a skrifa, a var spurningin. g fkk mr vatn a drekka og kveikti ppunni minni, andinn vildi ekki koma yfir mig, merkilegt vri, g reytti hugann og reyndi allar hugsanlegar leiir til ess a hefja sguna en ekkert dugi, g fkk mr aftur vatn a drekka og kveikti ppunni, alveg sama, jafn andlaus fyrir v. g sl blantinum hausinn mr fyrst hgra megin og svo vinstra megin, a engan rangur, sl g hnakkanum vegginn svo fast a mig srkenndi til, a hafi au hrif a g htti alveg a geta hugsa. g var a vera fjkandi reiur, a snrlai mnnum sem svfu sama herbergi og g. eir svfu svefni hinna rttltu, rlegir og ngir haldnir ryggis kennd til hins frjlsa manns. eir byltu sr og umluu upp r svefninum, einn eirra tautai sfellu, elskan - elskan komdu til mn elskan. J g er alveg a koma elskan, sagi g. umlai hinn, svo opnai hann og horfi mig hlf bjnalega, var ig a dreyma , sagi g. J mig var a dreyma, sagi hann. g heyri etta, varst fjrugum samrum vi einhverja unga og mjg laglega stlku. J hn var ansi lagleg, eiginlega strfalleg, er a ekki fyrir illu a dreyma kvenflk? J a vist a vera a, en a fer nttrlega eftir v hvernig stlkan er og hva gerist draumnum. J sennilega, ertu sleipur a ra drauma? J g er binn a ra marga drauma og eir hafa allir komi fram. Einmitt j, kannski rir ennan draum fyrir mig hann er dlti merkilegur skal g segja r. J lttu hann koma g ver ekki vandrum me a ra hann, g hef ri marga erfia, en auvita hafi g aldrei ri drauma, g er ekki traur a eir boi nein strtindi, heldur vru sprottnir fr hugsunum mannsins. En a er alltaf gaman a heyra draum og sjlfsagt a ra einhvern htt, ekki sst ef maur veit um eitthva sem stendur til a komi fyrir dreymandann, en hann hefur ekki hugmund um sjlfur.

Flagi minn reis upp rminu og horfi svefndrukknum augum t yfir herbergi, a komu anna slagi sm grettur andliti honum, sem hefur sjlfsagt tt a vera bros, en maurinn of syfjaur til a geta framkalla a rttu formi. Hann var a rifja upp drauminn me sjlfum sr, endurlfga hin gullnu vintri nturinnar ur en hann kastai eim fyrir eina af hinum daulegu verum hins hverfula heims.

a var eins og hann vri binn a gleyma llu, bi mr og herberginu, gretturnar andlitni sm skrust ljmandi bros og san hlakkandi hltur, hann iai allur rminu af spenningi, etta hlaut a vera drlegur draumur. Loksins var hann binn a hugsa ng, hann leit til mn me hlfkulna bros vr og hf frsgnina.

Mr fannst g vera staddur upp hum fjallstindi, ar sem mttust fjrir fjallgarar, fr suri, vestri, norri og austri, mr fannst etta vera nokkru eftir mintti, strjlir og smir skjahnorar sveimuu um himinhvolfi og fyrstu sendiboar morgunslarinnar lituu austur lofti daufum roa.

Mr fannst g hafa komi eftir fjallgarinum sem l til suurs og stoppa arna tindinum til ess a athuga hvaa tt g tti a halda, g byrjai v a lta vestur, fjarska s g bla slu stga upp af fjallgarinum og la ttina til mn, en egar hn var komin um a bil mijalei breyttist hn ljsa konumynd sem leystist upp og hvarf. Nst horfi g norur ar s g einnig slu stga upp nyrst fjallgarinum, gr reykjarsla htt upp lofti og stefna til mn me leiftur hraa, hn stoppai rtt fyrir framan mig og breyttist konumynd, konu sem g kannaist vi, hn horfi mig stleitnu og sakandi augnari, san breyttist hn aftur fra reykjaslu sem lei norurtt og lestist upp. snri g mr nst til austurs, ar s g riju sluna me rauleitum bl stga upp af enda fjallgarsins htt upp lofti, hn lei einnig ttina til mn hgt og hikandi og stoppai alveg risvar ea fjrum sinnum, en loksins kom hn alla lei, hn breyttist lka konu me slu fyrir hlfu andlitinu, undursamlegum geislabaugur umvafi hfu hennar, svo a hn lktist fremur engli en mennskri konu, hana vantai bara vngina. Mr fannst g kannast vi essa konu, en mr var mgulegt a koma v fyrir mig hver hn var, vegna ess a slan varnai mr a sj anna en augun muninn og hkuna. Hn gekk alveg fast upp a mr og horfi me angurblu augnari mig, mr fannst g geta lesi t r ess augnari stvandi star r, g lagi annan handlegginn utan um axlir hennar og tlai a lyfta bljunni og sagi um lei, komdu til mn elskan, en vatt hn sr til reif handlegginn mr og sagi. lttu ekki svona. En um lei vaknai g, v er n ver og miur g hefi haft gaman af v a sj hvaa stlka etta vri.

Getur ri ennan draum. J g hlt a vri fljt gert a ra drauminn ann arna.

Fyrsta slan ea llu heldur slan vestri merkir t, slan norri virist vera nleg en slan austri er vafalaust framtin og kannski hlft hvoru nt lka. En hver stlkan var mun tminn leia ljs lklega, fyrr en seinna. v hn mun vafalaust einhvertmann lyfta blunni og lta framan ig.


Konan dalnum

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1876

KONAN DALNUM

Langt inn afdlum slands, ar sem stormarnir na dimmum skammdegis kvldum, kaldi og miskunnarlausir lemja lgreista kofana utan, svo eir skjlfa og hristast eins og stranda skip vi sbara strnd. ar hu barttu mann fram af manni hraustlegt og rautseigt flk, vi hungur og kulda og allslags ran. Mir nttra gaf essu flki lti ara hnd, vori kom seint en veturinn snemma. Sumari var svo stutt a flki hafi ekki tma til a ba sig undir veturinn, haran og langan. Stundum kom s sem fyllti alla firi fyrir noran og austan land fyrri part vetrar, en kvaddi svo ekki a fullu og llu fyrr en um Jnsmessu leiti, var oft bpeningur hinna ftku bnda fallin a mestu ea llu, eina lfsbjrgin sem eir gtu byggt framt sna og fjlskyldu sinnar , brnin grtu af hungri og murnar gengu eirarlausar fram og aftur um lgreistan moldarb leitandi a gmlum mygluum braumolum til ess a seja hungur barna sinna v hungur dauur bpeningur hrekkur skammt til viurvris aeins sinar og bein, stundum var skinni baka yfir eldi uns a var ori stkkt og san bora af svngum munnum, stundum var engin eldiviur til, bognir og reytulegir feur og sinaberar mur reyndu a rfa hrsinn upp r fnninni til ess a gefa brnunum il.

Saga essa flks var ekki skrifu me bleki hvtan pappr, ekki krota me bli skinn ea skorinn t tr, eirra spor eru tnd v gleymt er hvert gengi spor. Aeins mar hins lina birtist hillingum, egar ljsar sagnir sem geymst hafa rum saman, kannski tugum kannski ldum, vrum eru rifjaar upp hreistum ntsku hsum, sem bja komu mann velkominn og vefja hann il og ljsi.

norurlandi fremst fram afdal bjuggu mialdra hjn au ttu lti b llega jr en hp af brnum. Bndinn var hr og rekinn, karlmenni af burum og talinn einhver vaskasti maur sveitarinnar, en af konunni fr frekar lti or. Bndinn var vanur feramaur og ekktur a v a leggja af sta illfru veri kaupstaarferir, egar engin annar treysti sr. Til kaupstaarins var langur vegur og yfir slman fjall veg a fara sem var tta klukkustundar gangur gu fri til nsta bjar og aan fjgra tma gangur til kaupstaarins.

egar essi saga gerist hafi veri vonsku veur svo vikum skipti svo varla var hundi t sigandi. Bndinn urfti nausynlega kaupstainn fyrir jlin, en hafi ekki komist vegna veurs.

a var ekki fyrr en orlksmessumorgunn a rofai til, en var engan vegin gott veur. Bndinn kva samt a freista gfunnar og leggja yfir fjllin til kaupstaarins tvsnt vri, v lti var til a bora kotinu. Hann lagi sta snemma um morguninn, kvaddi konu sna og sagist koma heim afangadagskvld ef Gu lofai, hn ba hann ess sust ora a lta a ekki bregast, v annars yri lti til htarmat. Bndanum gekk vel yfir fjllin fri vri erfitt, eftir tlf tma gngu kom hann a bnum hinumegin, fkk ar mat og hvldi sig lti eitt og hlt svo til kaupstaarins um kvldi.

Morguninn eftir lagi bndinn sta aftur fr kaupstanum hlainn bgglum bak og fyrir, honum sttist ferin heldur seint, byrin var ung og veri alltaf a versna egar la tk morguninn skall norvestan iulaus strhr. Bndinn komst me illum leik a bnum undir fjallinu reyttur og hrakinn, var a versta eftir, stormurinn hafi veri hli fram a essu, en yfir fjalli var hann beint fangi og leiin vandrtu og httuleg, klettar og gljfur va leiinni og jkulsprungur tveimur stum, s sem villtist essari lei urfti ekki v a halda a spyrja til vegar framtinni.

Hann kvaddi dyra bnum, bndinn kom t og bau hann velkominn og sagist ekki hafa tt von v a hann legi upp essu veri fr kaupstanum, v lkt teldi hann smanns i. En hinn sagist urfa a komast heim kvld ef nokkur lei vri, v konan sn vri ein heima me brnin. Bndinn af bnum stari t hrina og hristi dauflega hfui, a er svo fjarri lagi a lta sr detta slkt hug, v fyrir nokkru var ori frt veur og enn er hann a hera storminn, og svo er nttmyrkri a skella , mundir aldrei komast hlfa lei hva alla, r er best a vera hr ntt og sj til hvort morgundagurinn gefur betra veur. Komumaur lagi reytulega fr sr byrina bjardyrunum, hann var reytulegur svipinn og vonleysi skein t r augunum, honum var hugsa heim til konunnar og barnanna, hvernig mundi eim la yfir jlin ef hann kmist ekki heim, au hfu ekkert til a bora nema mjlkina r knni og einn bg af hangikjti, v korni var bi egar hann fr a heiman. Hva mundi einn bgur segja handa tlf brnum, ekkert, rtt hfilegur til a gera au enn svengri. Nei hann var a komast heim hva sem a kostai.

Hann gekk binn eftir hsbndanum og i heita mjlk og brau, hann hresstist nokku vi a og hafi or v a sr vri best a halda sta svo hann yri komin heim fyrir morguninn. En flki bnum aftk me llu a hann fri v veri var heldur a versna ef nokku var.

Bndinn sagist skyldi lta fylgja honum eitthva leiis egar veri batnai en a kmi ekki til mla a hann lti nokkurn mann fara r snum hsum t anna eins veur og etta, v a vri aeins til ess a bja dauanum heim. Hann bau komumanni rm, svo hann gti hvlt sig anga til heilagar yri og teki tt jlagleinni. Komumaur lagi sig fyrir, reytan verkai hann ein og fengur drykkur og vaggai honum inn lnd draumanna. En eim sem reyndist gangan erfi vku, reyndist hn einnig erfi svefni. Komumaur bylti sr og lt illa hann dreymdi illa og s allslags ofsjnir, honum fannst hann vera komin heim til sn hann gekk inn borstofuna ar sem brnin stu hnipri t dimmustu hornunum, fl og gugginn og horfu hungruum augunum hann, hann leysti af sr pokann og opnai hann en br honum heldur en ekki brn, a var eintmt hey pokanum. Hann fr fram eldhsi til ess a leita a konunni sinni en hn var ar hvergi sjanleg, greip hann einhver einkennilegur kvi og hann spuri brnin hvar mir eirra vri, au sgu a hn hefi fari upp jkulinn til ess a tna sleyjar sem ar vru n tsprungnar, gekk hann t hlai og horfi til fjallanna, aldrei essu vant s hann jkulinn greinilega, upp h bungu s hann konuna sna sitja miri strri sleyjarbreiu og brnin allt kringum hann ljmandi af fgnui rj og slleg, hann hrkk upp vi essa draumsn.

Bndinn st vi rmi hj honum og sagi a jlamaturinn vri til binn, a var sest undir bor og bndinn hf lestur jlaguspjallsins. Hann var ekki nema hlfnaur egar gua var gluggann, hann lagi fr sr bibluna og gekk til dyra, hann opnai dyrnar og hleypti komumanni inn sem leit t eins og illalagaur snjstrangi. Bndinn hrkk sjlfrtt aftur bak egar komumaur heilsai og hann heyri a a var kvenmaur. Hvaan skpunum kemur fr essu veri sagi bndinn vi stlkuna, g kem fr bnum hinu megin vi fjllin og er a leita a bnda mnum g vona a hann s hr staddur svarai stlkan, j bndinn hva svo vera, en taldi rlegast a au gistu og fru um morguninn ef veur sknai. En stlkan var ru mli hn sagist fara strax aftur v brnin biu ein heima og leiin vri lng. Hn vildi ekki fara r og koma bastofu en i nokkrar ggerir fram bjardyr, maur hennar bj sig skyndi, au skiptu milli sn byrinni og hldu svo sta mti skrandi hrinni.

Ferin gekk seint snjrinn var djpur og stormurinn eytti strar snjflygsum framan au n nokkurrar miskunnar. egar au komu upp fjalli harnai veri a miklum mun. Stormurinn fleygi eim fltum hva eftir anna, au mttu skra langtmum saman til ess a geta haldi ferinni fram, annig gekk a alla nttina og langt fram dag au gengu milli hrustu bilana en skriu mean eir gengu yfir.

Laust eftir hdegi jladaginn fr veri a lgja nokku, en gengu bilir ru hvoru, en ekki svo hvassir a au gtu haldi ferinni fram n ess a skra en fri var ungt snjrinn oftast hn og klof. a var ekki fyrr en um tta um kvldi a au nu loksins heim til sn, eftir tplega tuttugu og tta klukkustunda feralag illa til reika. egar au komu til bastofunnar stu brnin hrifningu kringum lti tlgarkerti sem logai ar einum bastofuglugganum, au hlupu ll ftur og fmuu foreldra sna himinlifandi af glei yfir v a sj au aftur heil hfi. i eru sjlfsagt orin srsoltinn blessu brn sagi fairinn reytulega etta hafa sjlfsagt veri erfi jl fyrir ykkur eins og okkur.

Elsta stlkan leit pabba sinn alvarleg og sagi: Nei vi erum ekki svng vi eigum enn tluvert eftir af jlagrautnum, en i hljti a vera orin svng eftir etta erfia feralag. J vi erum bi reytt og svng, ttir a taka til handa okkur jlagrautinn mean vi hfum fataskipti. au klddu sig r frunum sem voru bi blaut og frosin og fru nnur urr og hl, au voru dlti kalin bi hndum og andliti en ekki samt httulega.

Dttirin fri eim jlagrautinn og au boruu hann me bestu list, bndinn hafi or v a sr tti hann gur essi grautur, hann sneri sr a konu sinni og spuri hana hvar hn hefi fengi korni grautinn og hvaa korn etta vri, v hann sagist ekki hafa vita til ess a neitt hefi veri til egar hann fr af sta og svona korn sagist hann aldrei hafa smakka. a er ekki von sagi konan a hafir smakka etta fyrr v a er alls ekki korn heldur sltu taa af tninu, g greip etta rrifar til ess a brnin yrftu ekki a svelta mean g fri mti r yfir fjllin. En g s a n a a er arfi a svelta mean vi hfum mjlk og tu.


Höfundur

Hilmar Guðmundsson
Hilmar Guðmundsson
Mlefni fatlara og aldrara er mr ofarlega huga.

Bloggvinir

Jl 2017
S M M F F L
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Heimsknir

Flettingar

  • dag (25.7.): 3
  • Sl. slarhring: 7
  • Sl. viku: 9
  • Fr upphafi: 35680

Anna

  • Innlit dag: 1
  • Innlit sl. viku: 3
  • Gestir dag: 1
  • IP-tlur dag: 1

Uppfrt 3 mn. fresti.
Skringar

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband