Bloggfrslur mnaarins, oktber 2007

Svar

eir gefa sem sagt skt ennan Erkibiskup Namibu ea hvar hann n er essi sem slendingar vilja ekki mga.Bandit

g held a kirkjunnar menn ttu a skammast sn og fara stspor Sva.Angry


mbl.is Strsti stjrnarflokkur Sva vill a hjnaband veri ekki lengur bundi vi karl og konu
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

BNORI

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1976

BNORI

Egill Danivaldason sat dyrarepinu heima Brn og horfi dreymandi augum t dalinn.

Fyrstu frjhnapparnir voru n bnir a skjta kollinum upp yfirbori og kla jrina fyrsta skra vorsins. Ljfan grurilminn lagi fyrir vit honum og fyllti slina hressandi unai, fjri og vaxandi starfsreki. Lngu til a hefja nja barttu vi nttruflin. Krafti til a endurreisa fallnar hugsjnir og r til a njta ess dpsta stleika sem lfi frir hverjum einstaklingi vggugjf. Hann var binn a taka kot leigu uppi heiinni. Hann tlai a flytja anga um fardagana og hefja ar bskap. Koti var reyndar ekki gri rkt og hsakostur fremur slmur, en essu mttir llu kippa lag me tmanum ef allt gengi vel a ruleiti. En etta anna leiti var a a hann tti eftir a bija sr konu, v konulaus getur enginn maur bi afskekktri eyijr.

Honum fannst a reyndar dlti einkennilegt a hann, Egill Danivaldason, rjtu og sex ra gamall maurinn hefi aldrei langa til a gifta sig fyrr en vetur, eftir a hann rist til fjrmennsku a Brn.

En var a kannski ekki svo einkennilegt egar allar astur er liti, v atvik og umhverfi geta breitt manninum tluvert miki, vaki athygli hans msu sem ur hefur veri ltt rannsaka og leitt hann yfir draumalnd hugsanna sinna, inn brautir tilveru athafnanna leit a reifanlegri hamingju. annig var a me Egil, breyttar astur hfu vaki hann til umhugsunar um nja tilveru, v vetur var hann ltinn sofa smu bastofu og ngift hjn fyrsta skipti vi sinni. En a fannst Agli, a mtti vera dauur maur sem ekki lifnai vi allt a skark sem eim heyrist. a var eins og eim vri mlegt a halda kyrru fyrir nokkra einustu ntt.

Ja a var n meiri endingin. Marga andvkunttina hafi hann tt fyrir eirra tilstilli ennan langa kalda vetur.

En etta skyldi n taka enda, hann tlai ekki a hlusta og horfa upp anna eins alla sna vi n frekari agera.

Nei og aftur nei, hann var binn a taka kvrun og henni skildi ekki vera breitt a reyndu. Hann tlai a fara fram a Brttuhl seinni partinn dag og bija Stnu a giftast sr. Hn var n reyndar komin af unglingsrunum en a skipti ekki svo miklu mli. ess minni yri megin og a hafi lka sna kosti. Og a hn vri ekki beinlnis nein srstk glsikona, svolti rangeyg og helst til miki hjlbeintt, var a n auka atrii, kona var hn og a skipti mestu mli egar allt var liti.

Varla fri hann a glpa oft augun henni svona yfir h bjargristmann og etta me fturna, ja - a var n eiginlega ekki nein teljandi lti ef anna vri lagi. Duglegri og sparsamari konu gti hann ekki fengi. a eru lka hfukostir hverrar dugandi sveitakonu, svo tti hn vst eitthva kistuhandraanum a sagt var, nokkrar kringlttar og mllegt var a segja um hva margar gtu sprotti ar upp egar til kmi. Ekki tti a a rra gjafori. Ekki gat Egill s neina frambrilega stu til ess a hn hafnai slku bnori sem essu. Hann var smilega vel efnaur, tti fjrtu og tvr r, tvo hrta og einn gemling, hefi tt rj ef pestin hefi ekki drepi anna eirra og blvaur refurinn hinn. N svo tti hann tvo hesta, j ea llu heldur hest og meri, a var minnsta kosti hgt a segja - tv hross. J, svo tti hann einn hund - ja hund? J - vst var a hundur og meira segja helvtis hundur, sem aldrei gat veri ar sem hann tti a vera hva sem l, en a var n ekki svo nausynlegt a taka a fram, ng a segja bara einn hundur. N svo var hann binn a f lofor fyrir gtis belju fyrir smilegt ver, svo etta var ori litlegur bstofn til a byrja me, v alltaf mtti bta vi egar fram skir. Egill Danivaldason reis ftur og gekk inn binn.

Hann voi sr vel og vandlega, klippti skeggi me stkustu vandvirkni og reyndi a greia essi fu hr sem eftir voru yfir hrjstrugan bergangurinn hsta tindi lkama sns. Hann fr sn bestu ft og setti upp haran ppuhatt, sem hann fkk arf eftir fur sinn. essi ppuhattur var kannski ekki upp a allra fnasta en etta var kjrgripur ttarinnar sem var binn a ganga arf marga lii og ekki settur upp nema vi htlegustu tkifri. N var Agli Danivaldssyni ekkert a vanbnai, hann steig bak raublestta hestinn sinn og rei lttan r hlai. Leiin a Brttuhl var lilega tveggja tma rei, en hvortveggja var a Egill var kafur og Blesi rekmikill fjrhestur, svo a eftir tpan klukkutma voru eir komnir hla Brttuhl.

Egill kni dyra me psk snum svo undir tk llum burstum bjarins. Hann var sannklluum vgami, honum fannst hann veran glsilegur riddari, hraustur og hugaur, klddur drindis herklum, gyrtur sveri me gullhjltum prddum demants perlum silfurslegnum skeium, sem vri a frelsa konungsdttur r trlla hndum og yrfti a berjast vi flg og forynjur. En eftir langan og harann bardaga rii hann heim hll sna me hina yndislegu konungsdttir fyrir framan sig sveipaa drustu klum og teymandi eftir sr sextn hesta klyfjaa gulli og gersemum. egar konungur frtti um hi mikla afreksverk riddarans, mundi hann kalla saman alla sna rgjafa og ara heldri menn rki snu og halda miki brkaup. Seint um kvldi mundu svo brhjnin fara a htta, fyrst brurin og svo nttrlega hann, auvita sama rmi.

N og svo egar au vru httu mundi hann sna sr a henni og taka undur laust utan um hana og segja, "miki skelfing er g af r lyktin elskan mn", mundi hn rona og rsta sr fastar upp a honum. En stryki hann hendinni mjkt og bllega eftir vanga hennar, niur brjstin og niur: - Riddarinn var skyndilega hrifinn burt r draumalndum starinnar me unglamalegu ftataki innan r bnum. Jn bndi gekk fram trppur og heilsai komumanni. "Komdu sll og blessaur Egill minn" sagi hann og rtti Agli hefndina. "a er ntt a heirir okkur me heimskn inni". "Komdu blessaur, maur hefur n fari heldur lti vetur, fri alltaf svo andstyggilegt og svo hefur maur haft anna a gera skal g segja r. a er oftast s um a". "J a gengur svona" sagi Jn og strauk hendinni yfir enni. "Viltu ekki gera svo vel og ganga binn". "Ne - ei, akka r fyrir ekki nna, g tlai bara a f a tala vi hana Kristnu nokkur or". "j ar tti n ekki a vera hngur ", sagi Jn og gekk inn binn. "a vildi g a Gu gfi" tautai Egill vi sjlfan sig, v n var allur vgamur horfinn og hinn glsilegi riddari orin a styrkum kvafullum manngarmi, sem langai mest af llu til a stga bak og hleypa burtu ur en konungsdttirin birtist dyragttinni, hrifin trlla hndum me tbreiddan faminn mti honum. Eftir stundarkorn birtist Kristn dyragttinni. Hn var vel kldd og Agli leist miki betur hana en hann hafi ora a gera sr vonir um.

au heilsuust me handabandi dlti vandraleg og gu svo bi litla stund. Egill vafi pskslinni um hndina og leit niur trnar sr. "Hem", hann rskti sig og reyndi a leita a viunnandi orum til ess a varpa me, sna rlagads, sem st arna keiprtt fyrir framan hann og bei tekta, snilega oli m yfir essu seinlti. "Kannski viljir ganga me mr hrna - hem - hrna t fyrir binn" sagi Egill og urrkai svitadropana af enni me handarbakinu. "Ekki finnst mr veri svo leiinlegt a a tti a vera nein afskun" sagi Kristn og strunsai t fyrir bjarvegginn, me Egill eftirdragi. "a er n s blessu blan essa dagana". "J, a liggur vi a vorglein s farin a verka mann" sagi Egill. "a liggur vi a blessa vori fylli mann nrri lfsglei egar a kemur svona vnt og indlt beint flasi manni" sagi Kristn. Egill tk ofan ppuhattinn og velti honum vandralega fyrir sr, hann vissi ekkert hvernig hann tti a hefja bnori. Engin rkrtt hugsun gat stvast hausnum honum og hann fkk su fyrir eyrun. rvntingu sinni hvarflai hann augunum upp til fjallsins, eins og hann vnti stunings fr essum brttu og hrikalegu hamrabeltum, sem slttu fram eins og au vru tilbinn a kasta sr niur dalinn og merja allt sundur bi dautt og lifandi, sem fyrir eim yri. "Hem" Egill rskti sig, "miki skelfing er fjalli bratt og hrikalegt hrna fyrir ofan". "O j, a er stundum erfitt vifangs" sagi Kristn. "Vera ekki hundarni srfttir essu blvaa eggjagrjti egar veri er a smala vorin" sagi Egill og k sr llum til. " j, eir vera stundum blrissa ftunum aumingjarnir" sagi Kristn og strauk hendinni yfir augun. "a er sst a undra a" sagi Egill og fri sig nr Kristnu.

" g a segja r dlti skrti Kristn".

"J gi geru a".

"g tla a fara a ba vor".

"Ba?"

"J - h, g er binn a taka Hls leigu".

"N - ".

"J, g tluvert b, g fjrtu og tvr r, tvo hrta og einn gemling, hefi tt rj gemlinga ef pestin hefi ekki drepi annan og refurinn hinn. N svo g tvo hesta, j ea llu heldur tv hross og hund. Svo er g binn a f lofor fyrir gtis belju, alveg fyrirmyndar mjlkurk, skal g segja r, etta finnst mr vera tluvert b til a byrja me".

" j, margur hefur n byrja me minna og komist vel af" sagi Kristn og horfi dreymandi augum niur dalinn ttina til heiarinnar. N vissi Egill ekkert hva hann tti a segja. Hann var komin hreinustu vandri, ef hann hefi vita egar hann fr sta a a vri slk eldraun a bija sr konu, hefi hann aldrei htt sr t etta feralag. rvntingu snri hann sr a Kristnu og fll kn fyrir henni, orin hrutu t r honum n ess a hann geri sr ljsa grein fyrir hva hann sagi. "g veit a hatar mig Kristn".

"Er a - vil" sagi aumingja Kristn yfir sig hissa.

"Gtir hugsa r a eiga mig" sagi Egill me grtstaf kverkunum.

"Ja a n vri" sagi Kristn og lagi handleggina um hlsinn honum og tti honum niur rassinn.

"Hva - a g a n a - a gera" stundi Egill og baai t hndunum.

"Kyssa mig auvita maur" sagi Kristn sem brlti upp fangi honum og rak honum rembings koss.

Agli var svo bilt vi, vi hin rsklegu bluatlot Kristnar a hann missti jafnvgi og valt aftur yfir sig me Kristnu fanginu. v miur var tluvert bratt fr bjarveggnum niur a gtunum sem lgu fr bnum upp aalveginn, en sem betur fr var brekkan stutt svo Egill fr ekki nema fjrar veltur me Kristnu hljandi fanginu, ur en hann stoppai karlmannlegum stellingum fyrstu gtunni. Hann l hreyfingarlaus, eins og hugurinn vri fjarri sta og stund og sndi engin merki ess a hann tlai a stand ftur. Kristn tti oli m brjsti honum og sagi "tlaru ekki a stand ftur maur, hva ertu eiginlega a hugsa?"

"g? - hem - um brkaups nttina".


Reyklaus

N er g binn a vera reyklaus sj mnui n reynslu.

Tminn er miklu meiri sem maur hefur anna v fimm til sj mntur klukkutma sem fer a reykja eina ppu, getur n fari anna.

Lngun er ltil nna var aeins fyrst en minkar jafnt og tt.

Verst er a rddin er stundum hs og gengur illa a rskja sig, en a lagast me tmanum.Wizard


Hamilton

En einu sinni snir essi ungu maur roska sem margir eldri mttu vera stoltir af v a hafa.Smile
mbl.is Hamilton vill ekki titil sem vinnst dmssal
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

trlegt

trleg heppni arna fer. A flsin skildi lenda hjlminum og komast gegnum rifu auga, alveg trleg heppni.Woundering
mbl.is Leikari lst vi burtreiar
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

1783

Voru bnir a skrifa undir nna egar g kvittai

a urfa miklu fleiri a skrifa til ess a n einhverjum rangri.

g hvet alla til a skrifa hvort sem eir eru ryrkjar/aldrair ea ekki.

http://www.petitiononline.com/lidsauki/petition-sign.html


mbl.is ryrkjar fram til orrustu
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

34 teknir

S riji fyrir a gyra niur um sig buxurnar.

Hann hefur lklega urft a kla sltri.LoL


mbl.is 34 teknir fyrir brot lgreglusamykkt Reykjavkurborgar
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

Tittlingasktur

Vi gfum upp aflann egar vi httum veium og ur en vi sigldum land. Svo var aflanum landa og hann vigtaur og kom ljs a a munai um 40 tonnum v sem vi gfum upp og v sem landa var. annig a etta er mnum huga algjr tittlingasktur, sagi Gsli Gararsson.

Engin sm sktur t eim tittling.Devil


mbl.is Norska landhelgisgslan hefur afskipti af slensku skipi
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

Nsta sa

Höfundur

Hilmar Guðmundsson
Hilmar Guðmundsson
Mlefni fatlara og aldrara er mr ofarlega huga.

Bloggvinir

Jl 2017
S M M F F L
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Heimsknir

Flettingar

  • dag (25.7.): 3
  • Sl. slarhring: 7
  • Sl. viku: 9
  • Fr upphafi: 35680

Anna

  • Innlit dag: 1
  • Innlit sl. viku: 3
  • Gestir dag: 1
  • IP-tlur dag: 1

Uppfrt 3 mn. fresti.
Skringar

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband