Bloggfrslur mnaarins, nvember 2007

En

hvort heitir konan Hilde Pedersen ea Hilde Petersen?Devil

v ef hn er Pedersen gtum vi kannski reki saman ttir.Wink

Hn hltur a vera Pedersen v pkinn samykkir ekki hitt nafni.


mbl.is Sambliskonan lenti 3. gru yfirheyrslu
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

tti hlkan sinn tt happinu

Hva var um a a aka eftir astum, er a ekki inn dag?Sideways

Allt of algengt a menn kenni hlku um ea einhverju ru.GetLost


mbl.is Bll valt niur grtta fjru
Tilkynna um vieigandi tengingu vi frtt

84 ra

tilefni af v a pabbi Gumundur rni Valgeirsson hefi ori 84 ra dag tla g a birta a sem hann orti um hluta barna sinna. etta er n heitis.

Anna er a naga bein

nagar a eins og hn vri me s(S)tein,

Valgeir skrar hr alla stund

svo murinn berst yfir h og sund,

Kolla hn liggur kvldin og raular

um ketti, hunda, beljur og hross,

en Brsi hann argar og bullar og gaular

bi g hann Zrak a vermda oss.

Svona er lfi sveitar b

og svona er a lka um blan s,

a brnin aufrsa og fljgast

eins og folar sti og grenja .


Grund

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1976

Grund

Alltaf pissar Drottinn egar mann langar til, sagi Slveig gamla um lei og hn skrfai fr krananum og s vatni renna balann. J a m n segja, eir eru arir tmarnir n en mean hann lafur minn var og ht, kom n ekki vatni rennandi upp hendurnar manni, frekar en anna, nei sei sei. dugi n ekki a rtta aeins t hendurnar eftir hlutunum, eir komu ekki fyrir a nei nei, a skildi n urfa meira til eftir v sem g man best, j essi svo kallaa menning frir manni allt upp hendurnar n arf ekki lengur a sl me orfi, a ykir vst ekki ngu fnt fyrir ungu mennina n til dags, a ykir vst fnna a vera heylaus hverju vori. En g er hrdd um a honum lafi mnum hefi ekki lka essi vinnubrg, ja ef vinnubrg skal kalla, g get ekki s a etta flk n til dags vinni miki, v lkt og anna eins a hugsa sr a yfir hbjargristmann a fara ftur klukkan tta morgnana, drekka kaffi, fara t og hringla eitthva koma svo inn aftur klukkan hlf tu og sitja inni alltaf hlftma, hringla svo eitthva fram til klukkan tlf koma heim og liggja svo inni annan klukkutma, hvlk vinnubrg, matur og kaffi og aftur matur og kaffi en ekkert gert. g vri ekki hissa v hann lafur minn snri sr vi grfinni ef hann si allt etta httalag. Nei a skildi g ekki l honum blessuum. a var anna hans bskapar t, var komist ftur morgnana en ekki sofi undir hdegi eins og n er gert, var ldin nnur. Ekki man g n til ess a honum lafi mnum fyndist taka v a setjast niur hann slafrai sig einhvern matarbita, ekki svona yfir hbjargristmann a minnsta kosti. Nei nei slkt lt hann ekki um sig spyrjast hann lafur minn mean hann gat eitthva. Ja a m me sanni segja a a voru arir tmar, var n lka talin hfudygg allra manna a skulda ekki neinum neitt og vera bjarglna. En n virist a fugt, allir reyna a skulda sem mest og vera sem mest upp ara komnir. g er hrdd um a honum lafi mnum hefi fundist lti til koma a f essa dskotans brfasnepla fyrir sauina sna ea arar bsafurir eins og eir f n til dags, j j hann vildi hafa a beinhara gullpeninga hann lafur minn, ja v segi g a sem g segi mannskepnan er hrari lei niur vi rtt fyrir allt etta brlt sem eir kalla menningu. N lifir unga flki ekki nema stutt fram eftir vinni en vi essi gmlu hr hjrum alveg fram andlti, ja v segi g a sem g segi. N er klukkan farin a ganga tta og engin komin ftur enn, a g etta gamla skar, sem brum er komin fjgur r hundraasta tuginn, s binn a hkta lppunum rma tvo tma, v segi g a a heimur versnandi fer, ekki held g a honum lafi mnum hefi lka etta.

Gan daginn amma sagi lafur bndi lafsson, sona sonur Slveigar gmlu sem kom geispandi inn eldhsi, ert nokku tmanlega ftum eins og fyrri daginn. gi g

held a a s skemmtilegra a allir sofi ekki fram a hdegi hrna Grund g er hrdd um a honum lafi mnum hefi n ekki lka a.

J en a eru arir tmar nna enn og starfshttir manna ruvsi a verur a athuga amma sl.

g held maur kannist vi essa breyttu tma, v n m helst enginn maur reyna neitt sig a ykir vst ekki ngu fnt lengur a vinna heiarlega og allra fnast a vaka nturnar en sofa daginn, hj essu unga flki minnsta kosti. g er hrdd um hann lafur minn hefi ekki lti slkt vigangast snu heimili.

Jja amma mn, sem betur fer er vinnuharkan ekki eins mikil og ur var, egar flki mtti ekki einu sinni setjast niur mean a a bora, ea svo var a hj honum afa mnum, yfir slttinn a minnsta kosti. En hva tlaru a fara a gera vi etta vatn, tlar ekki a fara a vo, g tla a bija ig a lta slkt vera, r eru vst ekki of gar til ess stelpurnar.

Nei nei g tla ekki a fara a vo r hugsa vst um a stelpurnar, a er byggilegt minnsta kosti vo r af sr brkurnar, g taldi n hvorki meira n minna en tjn ti snru gr, af eim tveimur, eftir eina einustu viku, ja a m n segja a r ganga ekki brkarlausar stlkurnar hrna Grund a minnsta kosti ekki of lengi eirri smu, svo er etta gisi eins og silunganet, a getur hver sem s gegn um r. Nei a er af sem ur var n er ullin ekki lengur ngu g klofi ungu stlkunum, g er hrdd um a honum lafi mnum hefi ekki lka etta.

J varst a tala um hva g tlai a gera vi vatni a tarna veistu a ekki a a a ganga morgunn og einhver arf lklega a reyna a lina undir piltunum varla fara eir me beinhara gngur frekar n en venjulega.

J en veistu ekki amma a a eru allir httir a ganga leurskm. Ja v lt g svona essir nju tmar og essi nja menning sem alla tlar a gera vitlausa, hva skyldi hann lafur minn segja nna. a er vst best fyrir mig a grpa prjnana, a er vst a eina sem g get haft fyrir stafni han af. Slveig gamla gekk t r eldhsinu og lokai eftir sr.

Ja hn amma gamla hn ltur ekki a sr ha frekar en venjulega, j hn er ll gamla tmanum blessu kerlingin, a er ekki a fura hn s farin a ganga barndm nutu og fjgra ra gmul, eins og hn er lka bin a vinna um dagana kerling s. lafur reis ftur teygi r s og geispai, hann var str og myndarlegur maur og talinn hraustastur manna ar um slir. Hann var kvntur, hann vri rjtu og tveggja ra og binn a reka bskap fjrtn r eigin sptur.

lafur vri vel efnum binn og hefi teki vi gu bi eftir lt foreldra sinna, vanhagai hann samt um marga hluti sem honum fannst hann urfa a eignast til ess a geta reki bskapinn af fullum krafti og myndarskap eins og hann langai til, var a eitt sem hann vanhagai aldrei um a var kvenflk, af v gat hann alltaf fengi ng og meira en a, v venjulega buust honum sex til tta stlkur til kaupavinnu hverju vori, hann yrfti ekki nema tveimur a halda.

lafur fr a ta vi kaupaflkinu og segja v fyrir verkum, v sjlfur tlai hann a fara kaupstainn til ess a n sr eitthva gott nesti fyrir morgundaginn. a er gra manna siur eins og allir vita egar gngur eru annars vegar a hrista af s ryki og drungann sem hversdagsleikinn hefur hlai utan um mann, vikum og mnuum saman, a hefja jarbundinn andann til flugs tfravgnum gullna veiga og lta hann svfa um slvara heima, slu og vintra.

Flki hpaist a r llum ttum. Allir sem vettlinginn gtu valdi bi ungir og gamlir, reyndu a lta sig ekki vanta rttina ennan htlega dag, egar fjrhpi riggja sveita var smala til rnings eina rtt.

Stlkurnar voru vel klddar ftum, sem tlkuu hin kvenlegu vtt eirra eins rku mli og siferislegt almenningsliti yfirstandandi tma leyfi. Fas eirra og yfirbrag tlkai skrast ann kvena setning eirra a vinna sr mestra hylli hinna vsku manna sem komu randi ofan hirnar me stran fjrhp undan sr, handi og skrandi, veifandi pskum og jafnvel brennivnsflsku.

F var reki til rttar, gangnamennirnir stigu af baki, bundu hesta sna, settust undir rttarvegginn og fengu sr matarbita og vttu kverkarnar me ljffengum vkva, sem rkisstjrnin milar egnum snum til andlegrar uppbyggingar og heilsubtar.

A lokinni mlt sfnuust mennirnir sm hpa, skluu og rddu um gngunnar, skluu aftur og fru svo a draga.

Sumir voru ornir valtir ftunum og sttist v illa drtturinn, eim gekk illa a ekkja marki sitt og enn ver a handsama f.

Einn bndinn elti svarkollttan hrt aftur og fram um rttina stblvandi og sagist aldrei hafa tt blvari skepnu vi sinni, hann ht hrssa v a ef hann tlai a halda fram a hlaupa svona undan sr, skyldi hann byggilega ekki lifa lengur en til haustsins. En hrssi lt ekki segjast hann hlt fram a hlaupa aftur og fram um rttina undan hsbnda snum og skeytti engum htunum, fyrr en lafur bndi Grund reif me annarri hendinni hlsinn honum og hlt honum fstum. Steingrmur, bndinn sem tti hrtinn kom n slagandi til lafs og akkai honum greian gaf honum snafs og fkk sr nttrlega einn um lei varla vri btandi.

Steingrmur var ltill maur og klofstuttur en surtur str og fta hr svo a eir pssuu ekki rtt vel saman. egar Steingrmur var binn a stinga miur fleygnum, reif lafur xlina honum setti hann bak ann svarkolltta og sl . Steingrmur ni varla niur me fturna, svo honum gekk illa a hafa stjrn eim svarta, eir tku fyrstunni stefnu dilk Steingrms en brtt beygi surtur af rttri lei og Steingrmur hf gandrei hrtnum um rttina vera og endi langa og hlt sr daua haldi til ess a detta ekki af baki. Engin veit hver endirinn verur upphafi ferar. Steingrmur hefi mtt spara htanirnar vi ann svarkolltta, v n var a hrssi sem hafi yfir tkin. Eftir nokkrar hringferir um rttina missti Steingrmur jafnvgi og hvarf iandi fjrhafi sem gekk bylgjum aftur og fram um rttina. Vkin sem hann fll ofan um lokaist og Steingrmur fann volga strauma la yfir andliti sr honum svelgist um lei og einn bndinn reisti hann ftur.

Ungu stlkunum var t liti til lafs bnda Grund ar sem hann um rttina eins og hvalur me eina kind hvorri hendi. a lafur vri orinn tluvert kenndur var hann stugur ftunum og hlfur fyrir ferameiri en venjulega, enda var hann langt kominn a draga egar flestir voru tplega hlfnair.

lafi vantai marka lamb undir eina na sna, reyndar var hann binn a sj a uppi afrttinni, svo hann ekkti a, a var grr hrtur en hvernig sem lafur leitai fann hvergi hrtinn. Fyrst hlt hann a etta vri fyrir a a hann si svo illa vegna ess a hann var orinn vel hlfur,en eftir langa og tarlega rannskn komst hann a eirri niurstu a anna hvort hefi einhver dregi hrtinn ea hann hefi ori uppnuminn en a tti lafi frekar sennilegt.

lafur kva a ganga milli dilkana og leita a hrssa, honum tti slmt a tapa eina gra lambinu sem hann hafi fengi mrg r, sr lagi vegna ess a hrssi var af gu kyni og ess vegna tilvalin lfshrtur.

lafur bekk rina dilkunum og spurist fyrir um hrtinn og leit yfir hpinn um lei, v hann treysti ekki llum bndunum of vel vegna ess a eir voru ekktir a v sumir hverjir a vera djarfir til fjr, ekki sur en kvenna, a lafur vri ef til vill hpi eirra sarnefndu var hann alveg laus vi a hira fleira f en hann me rttu tti. egar lafur var binn a ganga rsklega helminginn af dilkunum s hann mann innan vi grindurnar einum dilkinum me gra hrtinn klofinu og hnf hendinni. Maur essi var bndi r nstu sveit str og sterkur og talin fyrirleitinn fram r hfi, slni merkinga og sumir vildu halda v fram a hann tki fleira til handargagns sem yri vegi hans.

lafur snaraist inn dilkinn og gekk til bndans. g tla a bija ig fyrir a lta a gert a marka fyrir mig hrtinn undir itt mark lagsmaur sagi hann og lagi hndina xl bndanum, bndinn sem var orin vel kenndur, hleypti brnum vatt sr til og mundar hnfinn til ess a stafesta eignarrtt sinn eim gra, tt ekkert essum hrti, hann er rlembingur undan eirri grkollttu minni og mr finnst a helvti hart egar kunnugir menn koma vaandi til manns og bera upp mann sauajfna slkt getur komi hverjum meal manni r jafnvgi. a getur lka komi hverjum meal manni r jafnvgi a horfa upp sinn einasta gra hrt markaan undir annars manns marki sagi lafur um lei og hann hratt bndanum til og greip hrtinn ur en hann gat gert alvru r v a skella hann markinu og henti honum fram almenninginn. Rfuru af mr hrtinn helvtis hundsstyrkinn skrai bndinn, henti fr sr hnfnum og rst a lafi og tlai a sparka hann, lafur var vi essu binn, hann br sr undan og greip lppina bndanum svo hann aftur yfir sig flatur drulluna, bndinn stkk ftur og rst laf, eir tkust fangbrgum og sviptust fram og aftur um dilkinn svo vart mtti milli sj, bndinn hafi n hlstaki lafi og hallai v frekar hann ef nokku var, leikurinn harnai smtt og smtt eir reyndu a brega hver rum og neyttu allra braga til ess a keyra hvorn annan undir. lafur var farinn a blna framan honum l vi kfnun, bndinn herti hlstaki eins og hann gat svo lafi fannst hann vera a snast r hlslinum skyndilega datt honum gamalt brag hug sem hann hafi lrt fyrir mrgum rum, hann tk llu sem hann tti og keyri umalfingurinn milli rifjanna bndanum, bndinn rak upp skur og linai hlstaki svo lafur gat sliti sig lausan. lafur tk nokkur andtk og bls eins og strhveli v nst reif hann me annarri hendi xlina bndanum og hinni lri hf hann loft og henti honum grindurnar, bndinn eyttist inn almenning me veltandi sptna brak allt kringum sig, en egar rnar hann sem voru ornar hrddar af llum essum ltum su a a var greiur gangur fram almenninginn tku r rs og tru ofan hsbnda snum sem byltist um blvandi fjrum ftum frami almenningnum. lafur gekk m eftir fjrhpnum leitai uppi gra hrtinn sinn og kom honum rttan dilk. Jja sagi hann, vi eigum byggilega bir skili hrssi minn a lifir og verir fallegur hrtur sem rollunum lst vel verur a fyrirgefa g meii ig svolti, mr er afskaplega vel vi ig a vinarhtin komi svona t etta skipti.

lafur tk upp hnfinn og markai hrtinn. Hann barist um og jarmai, en egar lafur sleppi honum hoppai hann upp lofti, hljp til mur sinnar og byrjai a sjga r henni volga mjlkina, dillai kaft rfunni og gaf til kynna me v a hann vri ngur me sitt hlutskipti ekki sur en lafur.

egar lafur var binn a rja sendi hann annan vinnumanninn og bar stlkurnar heim me ullina en lt hinn reka me sr f til afrttar. egar eir voru bnir a ganga fr fnu skluu eir fyrir sr og fnu stigu bak hesta sna og riu lttan heim dalinn. msir arir bndur sem styttra rku slgust frina me eim heimleiinni. egar eir voru komnir mija vegu heimleiis hittu eir unga stlku sem var a reyna a festa hnakkinn hestinn sinn. eir stoppuu hj henni lafur stkk af baki, bau henni hjlp sna og sagi hinum a eir mttu halda fram. Stlkan sagi honum snar farir ekki slttar hn hafi veri a elta hest, en egar hn var rtt binn a komast fyrir hann, datt hesturinn sem hn rei svo hastarlega a hn flaug af me hnakkinn klofinu langt t ma. lafur tjaslai saman gjrina og reianum sem hvort tveggja hafi slitna og lagi hnakkinn hestinn. Hann virti fyrir sr stlkuna, hn var meallagi h, lagleg andliti me hvelfda bringu grandi mjamir og fallega ftur. a l vi a lafur tkist allur loft eftir niur stum essari athugun, hann mundi ekki eftir a hafa s essa stlku fyrr, hn hlaut a vera einhversstaar langt a. Hva er ori af hestinum sagi hann og horfi rannsakandi allar ttir. Hann hljp fram allan dal sagi stlkan. Ekki mttum vi honum leiinni. Nei hann fr hinu megin hlinni sagi stlkan og horfi raunamdd fram dalinn, g lklega n honum ekki hann er alveg vitlaus stroki. Ertu bin a elta hann lengi spuri lafur. J g er bin a elta hann san eldsnemma morgun og hesturinn minn er a vera alveg uppgefin.

hltur a vera komin langt a. J g er binn a fara yfir hundra klmetra dag nrri v hvldarlaust, g kem fr Sta Slttudal. Hva heitir spuri lafur, g heiti lafur og er fr Grund. g heiti Sigrn sagi stlkan. Eigum vi ekki a halda sta eftir hestinum klukkan er a vera tv. tlaru a koma me mr sagi Sigrn, og a hrnai heldur yfir henni. J auvita sagi lafur g er gum hesti og reyttum, svo okkur tti ekki a vera skotaskuld r v a handsama hann.

au lgu sta og riu fram dalinn, au su hilla undir hestinn leiti framarlega dalnum hann var stoppaur vi gil og skimai allar ttir. au hertu reiina og komust a gilinu nokkru nean vi hestinn.

lafur sagi Sigrnu a ba en rei upp a hestinum, hesturinn tk sprett og hljp niur gili fram hj lafi, lafur snri hestinum vi og hleypti eftir honum eins hratt og hesturinn komst, eftir stuttan sprett komst hann fram me hliinni stroku hestinum henti sr af baki hlsinn honum og stvai hann eftir stutta viureign. Sigrn horfi essar karlmannlegu afarir og adunin skein t r hverjum andlitsdrtti henni. lafur beislai hestinn og au hldu heim lei.

Klukkan var orin fimm egar au komu heim a Grund. Slveig gamla mtti eim dyrunum og virti Sigrnu gaumgfilega fyrir sr. au stigu af baki og heilsuu gmlu konunni.

Mr ykir ekki koma tmhentur heim lafur litli, a er heitt knnunni ef i vilji f ykkur svoltinn sopa sagi Slveig gamla og gekk inn eldhsi og fr a taka til kaffi. Sigrn og lafur gengu inn eftir henni og fengu sr sti vi bori, gamla konan fr a vira Sigrnu enn betur fyrir sr, eftir nkvma athugun fr hn a tauta vi sjlfa sig hlfum hljum. g er hlf hrdd um a svona laga hefi n tt vi hann laf minn blessaan egar hann var ungur, hn kom me kaffi bori og fr san t. Sigrn og lafur drukku kaffi tluu ftt, en litu ru hvoru hvort anna egar au hldu a hitt tki ekki eftir v.

Slveig gamla kom inn eftir svo litla stund og sagi, g er binn a ba um stlkuna stofunni ef hn getur gert sr a a gu a sofa ar.

a er best a fara a koma sr rmi sagi lafur og reis ftur. Sigrn reis einnig ftur og akkai fyrir sig, a er ekkert a akka hri mitt sagi Slveig gamla, getur fylgt stlkunni og snt henni hvar hn a sofa lafur. Sigrn og lafur gengu fram og stoppuu fyrir framan stofu hurina, Slveig gamla lddist humtt eftir eim.

Hr tt a sofa Sigrn sagi lafur og rtti hndina, ga ntt - ga ntt sagi hn og tk framrtta hnd hans. au horfust augu og hvorugt sleppti, annig stu au nokkur augnablik, en stst ekki lafur lengur mti hann tk um herar Sigrnar og kyssti hana beint munninn, hn vafi handleggjunum utan um hlsinn honum og rsti sr a honum, bl rj kinnum titrandi af feimni og spenningi. lafur beygi sig niur og tk hana fangi eins og barn, gekk nokkur skref eftir ganginum og opnai hurina, a var ekki hurin a stofunni. etta gti g tra a hefi tt vi hann laf minn sagi Slveig gamla um lei og hn skaust fram forstofuna.


GAMBRAVKUR JN

Hfundur: Gumundur rni Valgeirsson

Aubrekku

f: 11.11.1923 d: 17.04.1976

GAMBRAVKUR JN

Gambravkur Jn gekk niur eftir aalgtunni Gambravk me byssu reidda um xl, hann var a fara sjinn. a var ekki hgt a segja a Jni miai vel fram, sem varla var von, v hann var haltur hgri fti og tti heldur erfitt um gang. Hann var oft binn a sj eftir v a hann skyldi stkkva fram af hsinu forum daga egar hann var ungur. J a var n ljta happi.

Svoleiis var ml me vexti a egar Jn var ungur var hann gangi einn dag me flgum snum niur fjrunni, eir gengu fram hj fiskhjalli sem var um fjrir metrar h, rumegin vi hjallinn var dltill skafl, einn strkurinn hafi or v a a mundi engin eirra flaga or a fara upp skrinn og stkkva niur skaflinn. Jn hlt a a vri ekki mikill vandi a stkkva niur af hjallinum eim arna ef eitthva vri boi, en hann sagist ekki sj stu til ess a gera a ekki fyrri neitt.

a var a samkomulagi a Jn stykki niur af hjallinum morguninn eftir klukkan nu, flagar hans tluu a auglsa skemmtun essa vel um allt orpi og agangur tti a vera einn orskhaus ea eitthva anna sem hefi lka miki vergildi. Morguninn eftir klukkan nu var kominn mikill fjldi niur a hjallinum og allir greiddu agangseyri mglunarlaust, a var komin litlegur stafli af orskhausum og msu ru fleiru, allt upp laglegustu vettlinga. Gambravkur Jni leist vel ennan fjrsj sem bei hans arna gtunni. Hann snaraist upp hjallinn og gekk eftir mninum virulegur og kveinn og stkk fram af.

Honum fannst innyflin lyftast upp munn, hann kenndi mikils srsauka hgra lrinu egar hann kom niur, svo mikils srsauka a hann valt taf, hann hljai og nuddai lri, a var broti, rvntingu sinni leit hann flki, einn kunningi hans gekk til hans, hefir tt a gera etta gr sagi hann skp rlegur. Jn leit kringum sig. N skildi hann hvernig llu l, a hafi hlna um nttina og skaflinn var farinn.

Gambravkur Jn tti fr landi og reri t miin. Hann kastai frinu t og byrjai a skaka djfli, eins og a var kalla sjmanna mli. En a var sama hvernig Jn skk hann var ekki var, hann fri sig til en allt kom fyrir ekki.

a var fari a la kvldi egar Jn dr fri inn fyrir full og allt og rri til lands, leiinni land s hann arkollu sem vaggai sr ldnum mestu rlegheitum rugg og lfsgl, rtt eins og hn vri binn a mla sr mt me einhverjum myndarlegum blika sem myndi koma hverri stundu. Gambravkur Jn damlai hgt og rlega ttina til kollunnar anga til honum fannst fri ori hfilegt, lyfti hann byssunni, miai vandlega og skaut ----- kollunni skelk bringu.


Höfundur

Hilmar Guðmundsson
Hilmar Guðmundsson
Mlefni fatlara og aldrara er mr ofarlega huga.

Bloggvinir

Sept. 2017
S M M F F L
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Heimsknir

Flettingar

  • dag (22.9.): 0
  • Sl. slarhring: 0
  • Sl. viku: 0
  • Fr upphafi: 35729

Anna

  • Innlit dag: 0
  • Innlit sl. viku: 0
  • Gestir dag: 0
  • IP-tlur dag: 0

Uppfrt 3 mn. fresti.
Skringar

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband